Produkt można zarówno „wyprodukować” w procesie kompletacji, jak i kupić u zewnętrznego dostawcy; posiadany na stanie produkt można sprzedać, przesunąć do innego magazynu itp. Zasadniczą różnicą pomiędzy kartoteką produktu i towaru jest to, że produkt posiada zakładkę Kompletacja, na której określamy składniki, z jakich może zostać „złożony” dany produkt.Rodzaje kartotek kompletacji – istnieją dwa rodzaje kartotek używanych dla wykonania kompletacji – produkt i receptura. Kartoteka produktu jest bardzo podobna do zwykłej kartoteki towarowej. Posiada ona stan magazynowy, może byd przyjmowana i wydawana dokumentami innymi niż kompletacja. W odróżnieniu od kartoteki produktowej receptura jest bytem nieco „wirtualnym”. Nie posiada ona stanu magazynowego, nie może zostać kupiona czy sprzedana. Funkcjonalność kompletacji w enova umożliwia realizację uproszczonych procesów produkcyjnych, polegających na przekształceniu: Kilku składników w jeden produkt koocowy (kompletacja – z kilku elementów składamy w jeden produkt/komplet) Jednego składnika w kilka produktów (dekompletacja – jeden element wyjściowy „rozkładamy” na kilka produktów koocowych)Kilku składników do kilku produktów (taki proces najcelniej byłoby określid mianem „przepakowanie” – z kilku elementów wejściowych otrzymujemy kilka produktów koocowych. Taki scenariusz może również odpowiadad powstawaniu odpadów czy produktów ubocznych – w wyniku zadziałania kompletacji obok właściwego produktu powstają dodatkowe produkty uboczne).

Kartoteka produktu

Kartoteka produktu jest bardzo podobna do zwykłej kartoteki towarowej. Posiada ona stan magazynowy, może byd przyjmowana i wydawana dokumentami innymi niż kompletacja. Produkt można zarówno wytworzyć w procesie kompletacji, lub kupić u zewnętrznego dostawcy; posiadany na stanie produkt można sprzedawać, przesuwać do innego magazynu itp. Zasadniczą różnicą pomiędzy kartoteką produktu i towaru jest to, że produkt posiada zakładkę Kompletacja, na której określamy składniki, z jakich może zostać „złożony” dany produkt. Dla produktu można określid tylko jedną listę składników. Jeżeli dany produkt (komplet) może byd składany wg różnych „przepisów”, wówczas możemy posłużyd się: Kartoteką recepturową – jeżeli jest to powtarzalny „przepis”, wg którego będziemy kompletowad dany produkt wielokrotnie (o tym w następnym rozdziale); Edycją listy składników podczas kompletacji – jeżeli jest to jednorazowe „odejście” od standardowej listy składników, np. dla składanego zestawu komputerowego została zastosowana inna karta graficzna (o edycji składników będzie w dalszych rozdziałach); Składnikami produktu mogą byd również usługi – oczywiście przy wykonaniu kompletacji usługa nie jest „ściągana” z magazynu, ale może ona wpływad na wartośd otrzymanego produktu.

Kompletacja

Produkt można zarówno „wyprodukować” w procesie kompletacji, jak i kupić u zewnętrznego dostawcy; posiadany na stanie produkt można sprzedać, przesunąć do innego magazynu itp. Zasadniczą różnicą pomiędzy kartoteką produktu i towaru jest to, że produkt posiada zakładkę Kompletacja, na której określamy składniki, z jakich może zostać „złożony” dany produkt.Rodzaje kartotek kompletacji – istnieją dwa rodzaje kartotek używanych dla wykonania kompletacji – produkt i receptura. Kartoteka produktu jest bardzo podobna do zwykłej kartoteki towarowej. Posiada ona stan magazynowy, może byd przyjmowana i wydawana dokumentami innymi niż kompletacja. W odróżnieniu od kartoteki produktowej receptura jest bytem nieco „wirtualnym”. Nie posiada ona stanu magazynowego, nie może zostać kupiona czy sprzedana. Funkcjonalność kompletacji w enova umożliwia realizację uproszczonych procesów produkcyjnych, polegających na przekształceniu: Kilku składników w jeden produkt koocowy (kompletacja – z kilku elementów składamy w jeden produkt/komplet) Jednego składnika w kilka produktów (dekompletacja – jeden element wyjściowy „rozkładamy” na kilka produktów koocowych)Kilku składników do kilku produktów (taki proces najcelniej byłoby określid mianem „przepakowanie” – z kilku elementów wejściowych otrzymujemy kilka produktów koocowych. Taki scenariusz może również odpowiadad powstawaniu odpadów czy produktów ubocznych – w wyniku zadziałania kompletacji obok właściwego produktu powstają dodatkowe produkty uboczne).

Wykonanie kompletacji

Wykonanie kompletacji w programie ENOVA polega na utworzeniu dokumentu KPL, na którym wskazujemy kartotekę: Produktu, który chcemy wykonać; Receptury, dla której chcemy wykonać kompletację. Z dokumentem kompletacji (KPL) powiązane są zawsze co najmniej dwa dokumenty powodujące „ruch” na magazynie: Wydanie kompletacji (KPLW) – dokument zawiera listę składników użytych w kompletacji. W ramach jednej kompletacji może powstać wiele dokumentów KPLW, jeżeli poszczególne składniki są pobierane z różnych magazynów; Przyjęcie kompletacji (KPLP) – dokument zawiera listę produktów utworzonych w procesie kompletacji (przyjętych na magazyn).

Kartoteka produktu

Kartoteka produktu jest bardzo podobna do zwykłej kartoteki towarowej. Posiada ona stan magazynowy, może byd przyjmowana i wydawana dokumentami innymi niż kompletacja. Produkt można zarówno wytworzyć w procesie kompletacji, lub kupić u zewnętrznego dostawcy; posiadany na stanie produkt można sprzedawać, przesuwać do innego magazynu itp. Zasadniczą różnicą pomiędzy kartoteką produktu i towaru jest to, że produkt posiada zakładkę Kompletacja, na której określamy składniki, z jakich może zostać „złożony” dany produkt. Dla produktu można określid tylko jedną listę składników. Jeżeli dany produkt (komplet) może byd składany wg różnych „przepisów”, wówczas możemy posłużyd się: Kartoteką recepturową – jeżeli jest to powtarzalny „przepis”, wg którego będziemy kompletowad dany produkt wielokrotnie (o tym w następnym rozdziale); Edycją listy składników podczas kompletacji – jeżeli jest to jednorazowe „odejście” od standardowej listy składników, np. dla składanego zestawu komputerowego została zastosowana inna karta graficzna (o edycji składników będzie w dalszych rozdziałach); Składnikami produktu mogą byd również usługi – oczywiście przy wykonaniu kompletacji usługa nie jest „ściągana” z magazynu, ale może ona wpływad na wartośd otrzymanego produktu.


Kartoteka receptury

KARTOTEKA RECEPTURY. W odróżnieniu od kartoteki produktowej receptura w programie enova jest bytem nieco „wirtualnym”. Nie posiada ona stanu magazynowego, nie może zostać kupiona czy sprzedana. Natomiast podobnie jak produkt posiada zakładkę Kompletacja. Przy czym dla receptury na zakładce Kompletacja określa się zarówno składniki jak i produkty. Jest to więc „przepis” jak z określonej listy składników stworzyć określoną listę produktów. Możemy mied więc kilka przypadków: Wiele składników i wiele produktów – w takim przypadku w wyniku „poskładania” z wielu elementów składowych powstaje nam kilka różnych produktów, może to byd np. odzwierciedlenie przypadku powstania produktu głównego i produktów ubocznych czy produktu głównego i odpadów; Jeden składnik i wiele produktów – jest to typowy przypadek „dekompletacji” – przykładowo w wyniku poddania procesowi demontażu z silnika (składnik) powstaje rotor i stojan (produkty); Wiele składników i jeden produkt – jest to przypadek bardzo podobny do kartoteki produktowej. Z tym, że dla produktu możemy podać tylko jedną listę składników (jeden „przepis”). Natomiast w przypadku kart typu receptura możemy stworzyć wiele receptur, posiadających różne listy składników i ten sam produkt (alternatywne receptury dla jednego produktu); Oczywiście można również zdefiniować recepturę posiadającą jeden składnik i jeden produkt. W przypadku kartoteki recepturowej, jako produkty mogą byd wybrane dowolne kartoteki towarowe („produkt” wybrany na recepturze nie musi byd kartoteką typu produkt – może byd kartoteką typu towar) Z drugiej strony składnikami mogą byd zarówno towary jak i produkty – czyli coś, co powstaje jako produkt w wyniku jednej kompletacji, może byd składnikiem dla innej receptury.

Kompletacja enova

Funkcjonalnośd kompletacji w enova umożliwia realizację uproszczonych procesów produkcyjnych.

Produkt można zarówno „wyprodukować” w procesie kompletacji, jak i kupić u zewnętrznego dostawcy; posiadany na stanie produkt można sprzedać, przesunąć do innego magazynu itp. Zasadniczą różnicą pomiędzy kartoteką produktu i towaru jest to, że produkt posiada zakładkę Kompletacja, na której określamy składniki, z jakich może zostać „złożony” dany produkt.Rodzaje kartotek kompletacji – istnieją dwa rodzaje kartotek używanych dla wykonania kompletacji – produkt i receptura. Kartoteka produktu jest bardzo podobna do zwykłej kartoteki towarowej. Posiada ona stan magazynowy, może być przyjmowana i wydawana dokumentami innymi niż kompletacja.

W odróżnieniu od kartoteki produktowej receptura jest bytem nieco „wirtualnym”. Nie posiada ona stanu magazynowego, nie może zostać kupiona czy sprzedana.

Funkcjonalność kompletacji w enova umożliwia realizację uproszczonych procesów produkcyjnych, polegających na przekształceniu:

  • Kilku składników w jeden produkt końcowy (kompletacja – z kilku elementów składamy w jeden produkt/komplet) ;
  • Jednego składnika w kilka produktów (dekompletacja – jeden element wyjściowy „rozkładamy” na kilka produktów końcowych)
  • Kilku składników do kilku produktów (taki proces najcelniej byłoby określić mianem „przepakowanie” – z kilku elementów wejściowych otrzymujemy kilka produktów końcowych. Taki scenariusz może również odpowiadać powstawaniu odpadów czy produktów ubocznych – w wyniku zadziałania kompletacji obok właściwego produktu powstają dodatkowe produkty uboczne).

  • Inwentaryzacja System enova pozwala ewidencjonować dokumenty inwentaryzacji. Na ich podstawie umożliwia stworzenie dokumentów typu Inwentaryzacja Strata i Inwentaryzacja Nadwyżka. Dokumenty te, wynikające z różnicy pomiędzy stanem w systemie a inwentaryzacją, powstają dopiero w momencie zatwierdzenia dokumentu Inwentaryzacji. Jednak odpowiednie raporty na bieżąco pozwalają określić wielkość straty i nadwyżki inwentaryzacyjnej.
  • Kompletacja Produkt można zarówno „wyprodukować” w procesie kompletacji, jak i kupić u zewnętrznego dostawcy; posiadany na stanie produkt można sprzedać, przesunąć do innego magazynu itp. Zasadniczą różnicą pomiędzy kartoteką produktu i towaru jest to, że produkt posiada zakładkę Kompletacja, na której określamy składniki, z jakich może zostać „złożony” dany produkt.Rodzaje kartotek kompletacji – istnieją dwa rodzaje kartotek używanych dla wykonania kompletacji – produkt i receptura. Kartoteka produktu jest bardzo podobna do zwykłej kartoteki towarowej. Posiada ona stan magazynowy, może byd przyjmowana i wydawana dokumentami innymi niż kompletacja. W odróżnieniu od kartoteki produktowej receptura jest bytem nieco „wirtualnym”. Nie posiada ona stanu magazynowego, nie może zostać kupiona czy sprzedana. Funkcjonalność kompletacji w enova umożliwia realizację uproszczonych procesów produkcyjnych, polegających na przekształceniu:
    • Kilku składników w jeden produkt koocowy (kompletacja – z kilku elementów składamy w jeden produkt/komplet) ;
    • Jednego składnika w kilka produktów (dekompletacja – jeden element wyjściowy „rozkładamy” na kilka produktów koocowych)
    • Kilku składników do kilku produktów (taki proces najcelniej byłoby określid mianem „przepakowanie” – z kilku elementów wejściowych otrzymujemy kilka produktów koocowych. Taki scenariusz może również odpowiadad powstawaniu odpadów czy produktów ubocznych – w wyniku zadziałania kompletacji obok właściwego produktu powstają dodatkowe produkty uboczne).<
  • Enova opinie Enova to zintegrowana aplikacja nowej generacji do wspomagania zarządzania przedsiębiorstwem, ponieważ na rynku jest bardzo wiele różnego rodzaju oprogramowania wspomagającego pracę w firmie zapraszamy do zapoznania się z opiniami użytkowników, księgowych, partnerów zajmujących się wdrożeniami do umieszczania własnych opinii o systemie. Mamy nadzieję że zawarte tu informacje będą pomocne przy wyborze oprogramowania ERP oraz firmy wdrażającej oraz świadczącej usługi serwisowe. Ponadto zapraszamy firmy programistyczne do opisywania własnych rozwiązań współpracujących z systemem ENOVA, ich opinie jako profesjonalistów w dzidzinie informatyki są także bardzo cenne. Zapraszamy SoftwareStudio partner ENOVA – Poznań, Warszawa, Wrocław, Zielona Góra, Gorzów.
  • Kompletacja zleceń Klasyczna kompletacja, nazywana czasem kompletacją prostą lub jednostopniową polega na tym, że pracownik magazynu kompletuje samodzielnie jedno zlecenie zamówienia (czasem kilka), a po zakończeniu jego działania towar z zamówienia jest gotowy do spakowania i wysłania. Kompletacja dwustopniowa może być zastosowana w firmach, które stosują zbiorcze przetwarzanie zamówień (tak zwany proces wsadowy), które polega na tym, że w systemie informatycznym gromadzi się większą liczbę zamówień, a następnie przekazuje się je wspólnie do realizacji. Ekonomicznym uzasadnieniem kompletacji dwustopniowej jest to, że zamówienia są do siebie w pewien sposób podobne i na przykład zawierają większość towarów, które się pokrywają. Idea kompletacji dwustopniowej polega na tym, że z magazynu miejsca składowania przywozi się towar do strefy pakowania (kompltacji) stanowiący sumę wszystkich zamówień, które realizuje się danego dnia, a następnie rozsortowuje się taki zbiorczy wsad na poszczególne zamówienia. W zależności od rodzaju towarów, zagęszczenia powtarzających się indeksów w zamówieniach. Celem kompletacji dwustopniowej jest obniżenie kosztów kompletacji, poprzez zmniejszenie liczby pobrań w magazynie wysokiego składowania.

Kompletacja

Kompletacja (picking), czyli proces fizycznego kompletowania zamówienia w magazynie (zbierania produktów zgodnie ze specyfikacją i formowania z nich jednostki ładunkowej, najczęściej paletowej). Picking jest realizowany na podstawie zamówienia odbiorcy, zgodnie z ustaloną specyfikacją na dokumencie. W nowoczesnych magazynach kompletacja odbywa się przy użyciu przenośnych terminali (kolektory danych) z systemem Android.

Kartoteka receptury

Przy czym dla receptury na zakładce Kompletacja określa się zarówno składniki jak i produkty.

Podsumowanie kompletacja

  • WYKONANIE KOMPLETACJI. Wykonanie kompletacji w programie ENOVA polega na utworzeniu dokumentu KPL, na którym wskazujemy kartotekę: Produktu, który chcemy wykonać; Receptury, dla której chcemy wykonać kompletację. Z dokumentem kompletacji (KPL) powiązane są zawsze co najmniej dwa dokumenty powodujące „ruch” na magazynie: Wydanie kompletacji (KPLW) – dokument zawiera listę składników użytych w kompletacji. W ramach jednej kompletacji może powstać wiele dokumentów KPLW, jeżeli poszczególne składniki są pobierane z różnych magazynów; Przyjęcie kompletacji (KPLP) – dokument zawiera listę produktów utworzonych w procesie kompletacji (przyjętych na magazyn).
  • KARTOTEKA PRODUKTU. Kartoteka produktu jest bardzo podobna do zwykłej kartoteki towarowej. Posiada ona stan magazynowy, może byd przyjmowana i wydawana dokumentami innymi niż kompletacja. Produkt można zarówno wytworzyć w procesie kompletacji, lub kupić u zewnętrznego dostawcy; posiadany na stanie produkt można sprzedawać, przesuwać do innego magazynu itp. Zasadniczą różnicą pomiędzy kartoteką produktu i towaru jest to, że produkt posiada zakładkę Kompletacja, na której określamy składniki, z jakich może zostać „złożony” dany produkt. Dla produktu można określić tylko jedną listę składników. Jeżeli dany produkt (komplet) może być składany wg różnych „przepisów”, wówczas możemy posłużyć się: Kartoteką recepturową – jeżeli jest to powtarzalny „przepis”, wg którego będziemy kompletować dany produkt wielokrotnie (o tym w następnym rozdziale); Edycją listy składników podczas kompletacji – jeżeli jest to jednorazowe „odejście” od standardowej listy składników, np. dla składanego zestawu komputerowego została zastosowana inna karta graficzna (o edycji składników będzie w dalszych rozdziałach); Składnikami produktu mogą byd również usługi – oczywiście przy wykonaniu kompletacji usługa nie jest „ściągana” z magazynu, ale może ona wpływać na wartość otrzymanego produktu.
  • KARTOTEKA RECEPTURY. W odróżnieniu od kartoteki produktowej receptura w programie ENOVA jest bytem nieco „wirtualnym”. Nie posiada ona stanu magazynowego, nie może zostać kupiona czy sprzedana. Natomiast podobnie jak produkt posiada zakładkę Kompletacja. Przy czym dla receptury na zakładce Kompletacja określa się zarówno składniki jak i produkty. Jest to więc „przepis” jak z określonej listy składników stworzyć określoną listę produktów. Możemy mieć więc kilka przypadków: Wiele składników i wiele produktów – w takim przypadku w wyniku „poskładania” z wielu elementów składowych powstaje nam kilka różnych produktów, może to byd np. odzwierciedlenie przypadku powstania produktu głównego i produktów ubocznych czy produktu głównego i odpadów; Jeden składnik i wiele produktów – jest to typowy przypadek „dekompletacji” – przykładowo w wyniku poddania procesowi demontażu z silnika (składnik) powstaje rotor i stojan (produkty); Wiele składników i jeden produkt – jest to przypadek bardzo podobny do kartoteki produktowej. Z tym, że dla produktu możemy podać tylko jedną listę składników (jeden „przepis”). Natomiast w przypadku kart typu receptura możemy stworzyć wiele receptur, posiadających różne listy składników i ten sam produkt (alternatywne receptury dla jednego produktu); Oczywiście można również zdefiniować recepturę posiadającą jeden składnik i jeden produkt. W przypadku kartoteki recepturowej, jako produkty mogą być wybrane dowolne kartoteki towarowe („produkt” wybrany na recepturze nie musi być kartoteką typu produkt – może byd kartoteką typu towar) Z drugiej strony składnikami mogą być zarówno towary jak i produkty – czyli coś, co powstaje jako produkt w wyniku jednej kompletacji, może byd składnikiem dla innej receptury.
Kategorie: ERP